Geçen gün annemin evinde eski eşyalarımdan atılacakları ayırırken iki küçük oyuncağımı, yıpranmış Yumoş ayımı ve zamanında aptal çocuklar gibi tasmayla gerçek bir köpekmişcesine sürüklediğim Pluto köpeğimi buldum. Önce kıyamadım, sonra da maksat temizlik olsun, başka çocuklar oynasın diye istemeye istemeye verilecekler kısmına koydum. Eve dönünce de pişman oldum, madem içinden gelmedi peki dursun işte nolucak! .. Annem ise beni duymuş gibi onları çıkarmış, yıkamış, ilerde olacak pıtırcıklar için saklamaya karar vermiş.
Seni seviyorum annem!
Demek ki vedalaşmaya hazır olmadığın şeyler kopmazmış senden.. demek geliyor içimden ama hayata bakınca da pek öyleymiş gibi gelmiyor ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder